Nieuws
Inzamelactie Joost Rigter
Het bezoek aan zijn dochter, Marloes Rigter (voor 6 maanden als basisarts) in Tanzania, was voor Joost Rigter een goede aanleiding om een grote inzamelactie te starten ten goede van het Kabanga ziekenhuis en onze Stichting Rozalia. De actie van Joost is dankzij zijn enthousiaste inzet en promotie een groot succes geworden. Op zaterdag 4 oktober werd aan Grace Bambe, arts in Kabanga en één van onze vaste contactpersonen, niet één, maar twee cheques overhandigd ten goede van Stichting Rozalia. Daarnaast overhandigde Joost ook nog een cheque aan het Kabanga Referral Hospital, zodat het ziekenhuis kan investeren in nieuwe apparatuur. We zijn Joost Rigter en iedereen die heeft gegeven of heeft meegedaan aan de actie ongelooflijk dankbaar! Hiermee kunnen we onze steun blijven geven aan die patiënten die het het meest nodig hebben.
Een succesvolle inzameling dankzij coassistent Milo
Begin november ’25 werden wij tijdens een symposium van het Kabanga Hospital Foundation benaderd door Milo Tuske, een geneeskundestudent uit Leiden, die van juni tot en met september als onderdeel van zijn coschap in het Kabanga ziekenhuis heeft gewerkt. Milo had namelijk een prachtige verrassing voor ons.
​
Tijdens zijn verblijf in Kabanga heeft Milo dankzij de vriendelijke mensen (waaronder Shani, te zien op de foto) een erg goede tijd gehad. Als dank voor de gastvrijheid en gezelligheid wilde hij daarom ter afscheid een geschenk achterlaten. Hij startte daarom een inzamelingsactie onder vrienden en familie. Naar aanleiding van de financiële steun van Stichting Rozalia voor onder andere Angela, een van Milo’s patiënten, besloot hij het ingezamelde geld te doneren aan Stichting Rozalia. Met dit geld zullen er naast Angela nog veel meer patiënten in Kabanga geholpen kunnen worden.
​
Als dankbaarheid voor Milo’s warmte en inzet, kreeg hij bij zijn afscheid zelfs een kip overhandigd – een grote onderscheiding! Ook wij zijn Milo, en iedereen die via hem heeft bijgedragen aan de inzamelingsactie, ongelofelijk dankbaar!
​​
​
Foto: Milo (rechts) met Shani (midden) en Marloes bij het Kabanga ziekenhuis
(Nog) een kip voor stichting Rozalia
Deze lente hebben we opnieuw een kip (virtueel) in ontvangst mogen nemen, dit keer van Martin, uit dankbaarheid dat wij een deel van zijn behandelingen en medisch onderzoek hebben gefinancierd, toen Martin ernstig ziek werd. De kip is door Marloes Frijters in ontvangst genomen, destijds tropenarts in Kabanga en partner van Stichting Rozalia. Bedankt, Martin!
Afscheid Marloes en kennismaking Suzanne, de nieuwe AIGT (tropenarts) in het Kabanga Ziekenhuis
Na tweeënhalf jaar gewerkt te hebben als Arts Internationale Gezondheidszorg en Tropengeneeskunde (AIGT) in de context van het AFAS project in Kabanga, heeft Marloes inmiddels het stokje doorgegeven aan Suzanne. Zonder onze contacten in Kabanga zou ons werk niet mogelijk zijn. Daarom zijn we Marloes enorm dankbaar voor de goede samenwerking, die ons mede in staat stelde de patiënten die het ‘t meest nodig hebben financieel te steunen en levensreddende zorg te bekostigen. Marloes, enorm bedankt!
Tegelijkertijd zijn we erg blij dat Suzanne, die Marloes in haar functie opvolgt in het AFAS project, de goede samenwerking wil voortzetten. Met een videogesprek maken wij kennis met Suzanne, een tropenarts in hart en nieren. Het is avond, Suzanne is thuisgekomen van haar dienst. Als we haar bellen, komt hun hond Maji haar vrolijk vergezellen.
Wat is je achtergrond als arts, en wat motiveerde je om tropenarts in Kabanga te worden?
“Dat gaat al ver terug. Ik ben opgegroeid in Malawi, waar mijn ouders beiden tropenarts waren. De appel valt niet ver van de boom wat dat betreft. Daar hebben we tot mijn vijfde gewoond, waarna we terugverhuisden naar Nederland. Na mijn studie aan de Vrije universiteit van Amsterdam, ben ik een opleiding chirurgie gaan doen met specialisatie in gynaecologie. Ik merkte dat ik toch graag weer terug wilde naar Afrika om daar als tropenarts te werken. Toen heb ik een stage gedaan in Malawi, in hetzelfde ziekenhuis waar mijn ouders ook gewerkt hebben. Dat was erg bijzonder. Daarna heb ik ook een tijd als tropenarts in Ghana gewerkt. Toen mijn man en ik de vacatures voor het AFAS project in Kabanga voorbij zagen komen, voelde het voor ons dus alsof onze naam daar al op stond!
​
Hoe bevalt je verblijf in Kabanga, ben je al helemaal gesetteld?
“Zeker! Willem en ik wonen hier nu met onze hond Maji, die we van Marloes en Kasper hebben geadopteerd – een super lief beest. We zijn net klaar met het verbouwen van ons nieuwe huis, zodat we wat meer licht hebben binnen en een mooie veranda hebben om buiten te kunnen zitten. Daar zijn we erg blij mee!”
En wat is je ervaring tot nu toe in Tanzania, en bij het Kabanga ziekenhuis?
“Het voelt echt als een warm bad. De mensen zijn super lief, je voelt je er meteen thuis. Wel merk ik dat het op bepaalde vlakken achterloopt met Ghana. Bijvoorbeeld met hoe de zorgverzekeringen hier functioneren; in de praktijk zitten de meeste mensen zonder, wat ze enorm kwetsbaar maakt. Daardoor sta je als arts soms met de rug tegen de muur, omdat je dan soms mensen moet afwijzen die je wel wil helpen. Daarom is het fantastisch dat jullie stichting er is om in deze gevallen te kunnen helpen.”
Suzanne en Willem zullen nog ruim twee jaar in Tanzania blijven werken en helpen met de verbetering van de zorg in Kabanga. Wij wensen hen enorm veel plezier en succes! Bora ya bahati!